Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3850 K.2025/6110

Taraflar arasındaki davanın bozma sonrası yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından, vekâlet ücreti ve ek karar yönünden; davalılar vekili tarafından ise tümü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen babalık davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından vekalet ücreti, davalı vekili tarafından tüm yönleriyle temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 10.04.2025 tarihli ek karar ile temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede yatırılmadığından davacının temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz istemi, temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede yatırılmadığından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 10.04. 2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Dosya içeriğine göre, davacının adli yardım talebinin kabulüne karar verildiği, adli yardım kararının yargılama bıyunca harç ve giderlerden muafiyet sağladığı dikkate alındığında temyiz harç ve giderlerinin bir haftalık kesin sürede yatırılmadığından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 344 üncü maddesine aykırı olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda temyiz dilekçesinin kesinlik sebebiyle reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakla; 10.04.2025 tarihli ek kararın bozularak ortadan kaldırılması gerekmiştir.

2.Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a)Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b)6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 323. maddesinin 1. fıkrasının (ğ) bendinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereği takdir olunacak vekalet ücreti, yargılama giderlerinden sayılmış; 326 ncı maddesinde, kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verileceği, 330 uncu maddesinde vekil ile takip edilen davalarda mahkemece, kanuna göre takdir olunacak vekâlet ücretinin taraf lehine hükmedileceği, 332 nci maddesinde ise yargılama giderlerine Mahkemece re’sen hükmedileceği düzenlenmiştir.

Diğer yandan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2. maddesine göre, tarifelerde yazılı avukatlık ücreti, kesin hüküm elde edinceye kadar olan dava, iş ve işlemler ücreti karşılığıdır. Yine tarifenin 2/4 üncü bendi “ Temyiz başvurusu üzerine verilen bozma kararı sonrasında istinafta görülen duruşmalı işlerde, duruşma sayısına göre, bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünün 18 inci sırasının (b) veya (c) bentlerine göre avukatlık ücretine” hükmolunacağı düzenlenmiştir.

Yukarıda açıklanan yasal hükümler birlikte değerlendirildiğinde; Bölge Adliye Mahkemesince Daire’nin bozma kararından sonra duruşmalı yapılan yargılama sonucunda davanın esası bakımından yeni bir karar verilmiş olup; lehine bozma kararı verilmiş olan taraf yararına duruşmalara katılmış olduğu gözetilerek (03.10.2024 tarihinde yürürlüğe giren) Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 2/4 üncü maddesi uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde vekâlet ücretine hükmedilmemesi bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.