Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3913 K.2025/11051

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından karşı davanın reddi, asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, velayet, hükmedilen nafaka ve tazminatlar, ziynet alacağı davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

1.Davalı-davacı erkek vekilinin ziynet alacağı davasının kabulüne yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz yoluna başvurulamaz. Temyize konu edilen miktarın, kesinlik sınırının altında kalması hâlinde 6100 sayılı Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre ziynet alacağı davasında kabul edilen ve temyize konu edilen miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile (7550 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 04.06.2025 tarihinden sonra verilecek kararlara uygulanacağından) 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 544.472,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; ziynet alacağı davasının kabulüne yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı-davacı erkek vekilinin diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

a.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b.Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedilebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir. Dosyaya eklenen kolluk araştırmasında davacı-davalı kadının ev hanımı olduğu, geliri olmadığı belirtilmiş ise de uzman raporunda kadın kendi beyanı ile bir şirkette muhasebeci olarak çalıştığını ve asgari ücret aldığını beyan etmiştir.

Bu durumda tarafların yeniden usulünce ekonomik ve sosyal durumlarının araştırılması, kadının çalışmaya devam edip etmediğinin, sürekli ve düzenli gelir getirecek bir işte çalışıp çalışmadığının, çalışıyor ise gelirinin ne olduğunun, tarafların gelirlerinin birbirine denk olup olmadığı, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 175 inci madde şartlarının kadın lehine gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenmesi ve gerçekleşecek sonuca göre kadının yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, bu konuda eksik inceleme sonucu yazılı şekilde kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.