Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3916 K.2025/10393

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf talebinin kısmen kabulü ile ilgili bent kaldırılarak yeniden hüküm kurmak suretiyle çocuğun doğumunda takılan altınlar yönünden davacının davasının husumet yokluğundan reddine, mehir olarak takılan ve davacının anne ve babası tarafından takılan altınlar yönünden davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre talep edilen ve temyize konu edilen ziynet alacağı miktarı 199,462,44 TL olup Bölge Adliye Mahkemesi'nin karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olarak belirlenen 544.000,00 TL'nin altında kalmaktadır.