Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3921 K.2025/10510

Taraflar arasındaki evlat edinmenin iptali ve küçüğün davacılara teslimi davasından dolayı bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacılar vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 02.12.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davacılar vekili Avukat ... geldi. Karşı taraf dahili davalılar vekili Avukat ... geldi. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Davalı ... vekili Avukat ...'in mazeret bildirdiği görüldü. Usul ve yasaya uygun bulunmayan davalı vekili Avukat ...'in mazeretinin reddine karar verildi. Gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen 02.12.2025 Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yersizdir.

2.Evlat edinme işlemlerinin iptali ile çocuğun kendilerine teslimi davasında, evlat edinme işlemlerinin iptali davasının reddine, davacılar ile davaya konu küçük arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, bu karara karşı taraflarca ayrı ayrı temyiz yoluna başvurulması üzerine Dairemizce, çocuk ile davacılar arasında kişisel ilişki kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle kişisel ilişki kurulması kararı yönünden hükmün bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir.

O halde evlat edinme işlemlerinin iptaline ve bu davada verilen vekalet ücretine ilişkin kısım kesinleşmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru görülmediği gibi kabule göre de zorunlu dava arkadaşlığı gözetilmeksizin her bir davalı adına ayrı ayrı olacak şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değildir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 438 inci maddesinin yedinci fıkrası hükmü uyarınca Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.