Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/3961 K.2025/6812

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı baba vekili tarafından ek karar ve asıl karar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davalı babanın ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Bölge Adliye Mahkemesinin 17.04.2025 tarihli ek kararı ile, temyiz harç ve giderlerinin muhtıra süresi içinde ödenmediği gerekçesiyle davalı baba vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Davalı baba vekilinin ek karara karşı süresi içinde temyiz kanun yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.04.2025 tarihli ikinci ek karar ile muhtıra süresi içinde harç ve giderlerin ödendiğinden bahisle davalının temyiz başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesinin atfıyla temyiz kanun yolu başvurularında da kıyasen uygulanan 346 ncı maddesine göre, Bölge Adliye Mahkemesinin 17.04.2025 tarihli ek kararına yapılan temyiz başvurusunu incelemesini inceleme görevi Yargıtay'a ait olup Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararın temyizini inceleyerek 18.04.2025 tarihli ek kararı vermesi doğru olmamıştır.

Bu itibarla, davalı baba vekilinin kendisine verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerini ödemiş olduğunun anlaşılması sebebiyle, Bölge Adliye Mahkemesinin 18.04.2025 ve 17.04.2025 tarihli ek kararlarının kaldırılarak davalı vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine karar vermek gerekmiştir.

2.Davalı babanın asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkeğin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.