KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2025/401 E., 2025/7327 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Eylül 2025
- Mahkemesi
- Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/2964 E., 2024/2822 K.
- İlk derece mahkemesi
- Konya 2. Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2020/639 E., 2023/573 K.
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı -davacı kadın ... vasisi vekili tarafından erkeğin asıl boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, boşanma davalarındaki velayet düzenlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile tedbir ve yoksulluk nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle kadın eşe yüklenen sadakat yükümlülüğünü ihlal vakıasının mevcut delillere göre güven sarsıcı davranış boyutunda kaldığının, gerçekleşen kusur durumuna göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de tarafların eşit kusurlu olduğunun,
yanı sıra İlk Derece Mahkemesince verilen 11.07.2023 tarihli kararda erkek eş ..'nun asıl boşanma davasında ve kadın eş ..'ın birleşen boşanma davasında boşanma hükmü kurulurken erkek eş ..'nun isim ve kimlik bilgilerinin yerine sehven ...'nun annesi, ..'ın ise kayınvalidesi olan ..'ün isim ve kimlik bilgilerinin yazılmasının mahallinde her zaman düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/401, K. 2025/7327, 16 Eylül 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama