Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4234 K.2025/6104

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava anne tarafından çocuk adına velâyeten açılan babalık davasıdır. İlk Derece Mahkemesince Adli Tıp Kurumu'ndan alınan rapor ile küçük ....'nın babasının ... olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile babalığın hükmen tespitine, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalılar tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalı ...'in mirası reddettiği, yargılama giderinden sorumlu olmayacağı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının yargılama giderine yönelik hükümlerinin kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, yargılama gideri ve vekâlet ücretinin davalı ...'ya yükletilmesine karar vermiştir. Bu karara karşı davacı vekili temyiz talebinde bulunmuştur.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesi gereğince babalık davası, babanın ölümü halinde mirasçılarına açılır. Bu dava mal varlığına ilişkin bir dava niteliğinde olmayıp bilakis kişi varlığına ilişkindir. Bu nedenle babanın mirasçıları kişi varlığından doğan bir sebepten dolayı yasal hasım statüsündedir.

Açıklanan sebeple 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 326 ncı maddesi ile yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınacağı, aleyhine hüküm verilenlerin birden fazla olması halinde yargılama giderlerinin bunlar arasında paylaştırabileceği veya müteselsilen sorumlu tutulmalarına karar verilebileceği hükümü de gözetilerek yargılama gideri ve vekâlet ücretinden davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu olmaları gerekmektedir.

Bu nedenle İlk Derece Mahkemesi hükmü yerinde iken Bölge Adliye Mahkemesince yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle bütün yargılama giderlerinin davalı ...'ya yükletilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.