Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4439 K.2025/11879

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından reddedilen yoksulluk nafakası talebi ile vekâlet ücreti yönünden; davalı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile tedbir ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle erkeğin davranışlarının af kapsamında olmayıp barışma girişimi niteliğinde olduğunun, bu bağlamda erkeğin, kadının kusurlarını affettiğinden söz edilemeyeceğinin, erkeğin tanıklarından annesi ... ve babası ...'ın beyanlarından kadının erkeğe "erkek gibi ol, pislik köpek" şeklinde küfür ve hakaret ettiğinin anlaşıldığının,

bu nedenle kadına "erkeğe küfür ve hakaret ettiği" vakıasının kusur olarak yüklenmesi gerektiğinin, erkeğe yüklenen kusurların ise dosya kapsamından sabit olduğunun, bu haliyle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.