Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4679 K.2025/10937

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek vekili tarafından kadın lehine kabul edilen tazminatlar ve miktarları, erkek lehine hükmedilmeyen vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmiş olup, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre davalı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir .

2.Davacı kadın 30.11.2020 tarihli dava dilekçesinde boşanmanın fer'îsi olarak 30.000,00 TL manevî tazminat talep etmiş, sunduğu 13.05.2023 tarihli ıslah dilekçesiyle de manevî tazminat talebini 100.000,00 TL olarak genişletmiştir. Manevî zararın, manevî tazminat adı altında bir miktar paraya hükmedilmesi ile giderilmesi amaçlanmaktadır. (TMK m.174/2) Manevî tazminat isteği, niteliği itibarıyla tektir ve bölünemez; bölümler halinde istenemez.

Başlangıçta talep edilen manevi tazminat miktarı, ıslahla da olsa arttırılamaz. Bu bakımdan davacının 13.05.2023 tarihli ıslah dilekçesi ile manevî tazminat yönünden talep miktarını arttırmış olması geçerli kabul edilemez. Bu duruma göre hakim, başlangıçtaki taleple bağlıdır. Talepten fazlaya hükmolunamaz (HMK m.26). Bu yön gözetilmeden talepten fazla manevî tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.