KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2025/4688 E., 2026/422 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Ocak 2026
- İncelenen kararın mahkemesi
- İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2024/1663 E., 2025/298 K.
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
- İlk derece mahkemesi
- İstanbul 9. Aile Mahkemesi
- Sayısı
- 2022/201 E., 2024/317 K.
Karar Metni
442 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından nafakaların miktarı yönünden, davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından davaların kabulü, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;
1.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin kendi boşanma davasının kabulü yönünden temyiz dilekçesinin incelenmesinde;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir.
Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır.
Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.
Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen erkeğin boşanma davasının kabulü kararına karşı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmamıştır. Bölge Adliye Mahkemesince bu yönden yeniden esas hakkında hüküm de tesis edilmemiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesince verilen erkeğin kendi boşanma davasının kabulü kararına karşı davalı-karşı davacı erkeğin temyiz hakkı da bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı-karşı davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
2.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin diğer temyiz itirazları ile davacı-karşı davalı kadın vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen diğer nedenler ile davacı-karşı davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen tüm nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/4688, K. 2026/422, 15 Ocak 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama