Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4798 K.2025/12032

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi HukukDairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, hükmedilen tedbir nafakası ve tazminatların miktarı ile yoksulluk nafakasının reddi yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, hükmedilen tedbir nafakası ve tazminatlar, reddedilen yoksulluk nafakası ile tazminatlar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı-davalı kadın vekilinin tüm, davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflarca açılan karşılıklı boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda İlk Derece Mahkemesince tarafların eşit kusurlu olduğu tespit edilerek her iki boşanma davasının kabulüne, tarafların tazminat ve nafaka taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kusura ilişkin gerekçenin düzeltilmesine, erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğuna, davacı-davalı kadın yararına tedbir nafakası ile maddi ve manevi tazminata, erkeğin tüm, kadının sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, Bölge Adliye Mahkemesince belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı erkeğin ağır, davacı-davalı kadının az kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3.Boşanma sebebiyle maddi ve manevi tazminata hükmedilebilmesi için, tazminat talep eden tarafın kusursuz veya diğer tarafa göre daha az kusurlu olması gerekmektedir. Eşit kusurlu eş yararına tazminata hükmedilemeyeceğinden davacı-davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK md.174/1-2) isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.