Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4876 K.2025/11905

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, yokluğunda tanık dinlenmesi, ortak çocuk ...'in velâyeti, tedbir, yoksulluk ve iştirak nafakaları ile tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle Mahkemece kurulan boşanma hükmünde davacı-davalı erkeğin adı yerine sehven erkeğin babasının adının yazılmasının mahallinde her zaman düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre davalı-davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması neticesinde İlk Derece Mahkemesince boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının ağır, erkeğin az kusurlu olduğu kabul edilerek erkeğin asıl davasının kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadının birleşen davasının ise reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı kadın vekili tarafından "kendi boşanma davasının ve fer'î taleplerinin reddi, kusur belirlemesi, velayet, erkek lehine hükmedilen tazminatlar, birleşen dosyada aleyhine hükmedilen vekalet ücreti, gerekçeli karar başlığında karar tarihinin hatalı yazılması,

boşanma hükmünde davacı-davalı erkeğin kimlik bilgilerinin hatalı yazılması" yönlerinden istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mevcut duruma göre kadının davasının da kabulü koşulları oluştuğu belirtilerek istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm tesisi ile kadının birleşen boşanma davasının kabulü, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadının davasında harç, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin erkeğe yükletilmesine karar verilmiştir.

Karar davalı-davacı kadın vekili tarafından yukarıda gösterilen şekilde temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince erkeğin boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına dair verilen 22.11.2023 tarihli karar "boşanma hükmü" yönünden taraflarca istinaf edilmemiştir. O halde, erkeğin davasında verilen boşanma hükmü istinaf edilmeksizin kesinleşmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince her ne kadar tarafların kusur durumlarına göre davalı-davacı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek İlk Derece Mahkemesi kararının birleşen davanın reddine yönelik kısmının kaldırılmasına ve birleşen boşanma davasının kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de erkeğin boşanma davasında verilen boşanma hükmünün daha evvel istinaf edilmeyerek kesinleşmiş olması sebebiyle,

kadının birleşen boşanma davasının konusuz kaldığından bahisle hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken mükerrer ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde yeniden boşanma hükmü kurulması kanunun açık ihlali olup bozmayı gerektirmiştir.