Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/4891 K.2025/11890

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından davanın reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan evlilik birliğinin sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davasının ve ziynet alacağı talebinin İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılaması sonucunda, boşanma davasının ve ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince; ziynet alacağı talebine ilişkin istinaf başvurusunun tefrikine, boşanma davasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya temyiz incelemesi aşamasında iken; erkek tarafından kadına karşı 09.09.2025 tarihinde boşanma davası açıldığı, Serik 1. Aile Mahkemesinin 19.09.2025 tarih ve 2025/431 Esas, 2025/498 Karar sayılı kararı ile tarafların anlaşmalı boşanmalarına karar verildiği, kararın taraflarca istinaf edilmeyerek 18.11.2025 tarihinde kesinleştiği ve nüfus kayıtlarına işlendiği anlaşılmaktadır. Bu hale göre, evlilik kesinleşmiş boşanma kararı ile sona ermiş, eldeki boşanma davası ise konusuz kalmıştır. Bu husus gözetilerek eldeki konusuz kalan boşanma davası hakkında karar vermek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.