Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5139 K.2025/11694

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, velayet, iştirak nafakası, kadın lehine yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi, reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine ve özellikle, davacı-davalı erkeğe kusur olarak yüklenen "kaynanasının evine kendi isteğiyle ve sık sık gittiği, eşi ve çocuklarının gitmediği zamanlarda da gittiği ve bazı geceler yatılı kaldığı,

bahse konu ziyaretlerin hayatın olağan akışına uygun olmadığından erkeğin, kaynanasına karşı cinsel söz ve davranışlarda bulunduğu" vakıasına ilişkin tanık beyanlarının sebep ve saiki açıklanamayan soyut beyanlar olduğu, yine bu vakıaya yönelik Mut Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen 2022/441 soruşturma sayılı dosyası kapsamında erkeğin şüpheli olarak yer aldığı ve hakkında takipsizlik kararı verildiği görülmekle;

ispatlanamayan vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği ancak Mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre yine de boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.