Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5374 K.2025/11872

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek vekili tarafından asıl davanın reddi, velâyet, tedbir nafakaları ve ziynet alacağı yönünden, davalı-davacı kadın vekili tarafından ise birleşen davanın ve fer'îlerinin reddi, tedbir nafakası miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Davacı-davalı erkek vekilinin ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre davacı-davalı erkek temyizine konu ziynet alacağı miktarı, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 544.000,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı davalı erkek vekilinin ziynet alacağı davası yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı-davalı erkek vekilinin diğer yönlerden ve davalı-davacı kadın vekilinin tüm yönlerden gerekli şartları taşıyan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince, taraflarca açılan karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda erkeğin tamamen kusurlu olduğu gerekçesi ile erkeğin boşanma davasının reddine, kadının birleşen boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına karar verilmiş, verilen kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kadının 21.01.2021 tarihli duruşmadaki beyanlarının af niteliğinde olduğu,

af tarihi ile birleşen davanın açılma tarihi olan 26.02.2021 tarihleri arasında davacı-davalı erkeğe yüklenebilecek herhangi bir kusurun ispat edilemediği gerekçesi ile kadının davasının reddine karar verildiği görülmüştür. Yapılan yargılama ile toplanan deliller birlikte değerlendirildiğinde; kadının asıl davanın 21.02.2021 tarihli duruşmadaki beyanının barışma girişimi niteliğinde olduğu ve sonrasında barışma sağlanamamış olup kadınında birleşen dava açtığı anlaşılmıştır.

Bu hale göre, tarafların tüm delilleri birlikte değerlendirilerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, davacı-davalı erkeğe atfedilen önceki olayların affedilmiş veya en azından hoşgörü ile karşılanmış olduğu gerekçesi davacı kadının davasının reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.