Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5436 K.2025/6835

Davacı kurum tarafından açılan ... Karar Verilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi uyarınca çekişmesiz yargı işlerinde verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez. Aynı Kanun'un 382 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinin dördüncü alt bendinde "gaiplik kararı verilmesi” işleri çekişmesiz yargı işleri arasında sıralanmıştır.

Yine, aynı Kanun'un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine göre kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23.06.1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili bölge adliye mahkemesi kararları temyiz edilemez.

Bu durumda, anılan kanuni düzenleme uyarınca davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.