Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/550 K.2025/1787

Taraflar arasındaki soybağının reddi ve babalık davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince soybağının reddi davasının kabulüne, babalık davasının tefrikine, yargılama giderlerinin davalı ... ve Berjin'den müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmiş, 11.12.2023 tarihli ek karar ile davacı yararına hükmedilen vekâlet ücretinin davalı ... ve Berjin'den müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmiştir.

Kararın ve ek kararın davalı ... vekili tarafından yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden davalı ... vekili tarafından ise davanın pasif husumet sebebi ile reddine karar verilmesi yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dava soybağının reddi ile babalığın tespiti istemli olarak açılmıştır. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 295 inci maddesinin son fıkrası gereğince "Başka bir erkek ile soybağı bulunan çocuk, bu bağ geçersiz kılınmadıkça tanınamaz." hükmünü amir olup başka bir erkekle soybağı bulunan kişi adına babalık davası da açılamaz. Bu nedenle mahkemece soybağının reddi ve babalık davasının aynı anda açılması halinde bu davaların görülmeye başlanmasından önce tefrik edilerek yargılama yapılması gerekmektedir.

Soybağının reddi davası 4721 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi gereğince koca, ana veya çocuk tarafından diğerleri aleyhine açılır. Bu nedenle çocuk adına açılan davada husumet sadece davalı ... ve davalı ...'e yöneltilir. Soybağının reddi davasında taraf sıfatı olmayan kişilerin taraf olarak kabul edilerek yargılama devam edilmesi ve bu nedenle özellikle yargılama giderleri konusunda karar verilirken karışıklığa sebep olunması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.