Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5713 K.2025/12041

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından davanın reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı kadın dava dilekçesinde erkeğin ziynet eşyalarını al-sat yaparak değerlendireceğini ve kendisine iade edeceğini söylediğini ancak ziynet eşyalarının tarafına iade edilmediğini belirterek düğünde takılan ziynet eşyalarının tarafına aynen iadesini, olmadığı takdirde bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince de esastan ret kararı verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince davanın ispatlanamadığından reddine karar verilmiş ise de; dosya kapsamında yer alan davacı tarafından sunulan ve davalı tarafından inkar edilmeyen mesaj kayıtlarına göre bir kısım ziynet eşyalarının bozdurulduğu anlaşılmaktadır. İspat yükü üzerine geçen davalı taraf, bu mesajlarda geçen bir kısım ziynet eşyasının kendi annesinden borç olarak alınan 110 gr ziynete ilişkin olduğunu, bir kısmının evlilik öncesinde kendi adına açılmış olan altın hesabına ilişkin olduğunu bildirmiş ancak bu savunmasını ispatlayamamıştır. Davalının

bildirdiği tanığının beyanında ise bir kısım ziynet eşyasının ihtiyaç için bozdurulduğu belirtilmiştir. Bu durumda Mahkemece, dosyaya sunulan deliller, tanık beyanları ve mesaj kayıtları hep birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekirken davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.