Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/5735 K.2025/11817

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken karar verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi yönünden; davalılar vekili tarafından ise davanın kabulü ve vekâlet ücreti yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı HMK'nın 362. maddesinin 1. fıkrasının a bendi uyarınca "Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar" temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun'un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 298.maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "544.000,00 TL" olarak belirlenmiştir.

Dava; aile konutu iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, davaya konu taşınmazın dava tarihi itibariyle değerinin 168.750,00 TL olduğu Mahkemece yapılan keşif ve aldırılan bilirkişi raporundan anlaşılmıştır. O halde, dava değeri 168.750 TL olup, bu miktar, karar tarihindeki kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL'yi aşmadığından istinaf üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-a maddesi gereğince kesindir. Bu sebeple tarafların temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.