Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/6053 K.2026/1009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Mahkemece her ne kadar boşanmakla yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle kadın yararına bir defaya mahsus olmak üzere toptan yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de dosya kapsamı itibari ile tarafların gelir durumlarının ise birbirlerine yakın ve denk olduğu anlaşılmıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında, kadın yararına 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 175 inci ve 176 ncı maddesinde düzenlenen yoksulluk nafakası koşulları oluşmamıştır. Hal böyle iken davacı-davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.