Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/6394 K.2025/8161

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı-karşı davacı kadının tazminat ve nafaka taleplerinin reddine, davacı-karşı davalı erkek yararına maddî tazminata hükmedilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kusur durumunun değiştirilmesine, davacı-karşı davalı erkek vekilinin maddi tazminat talebinin reddine, sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve karar, Dairemizin 11.03.2025 tarihli 2024/5486 Esas 2025/2605 Karar sayılı kararı ile bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmesi üzerine karar, her iki taraf vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 11.03.2025 tarihli 2024/5486 Esas 2025/2605 Karar sayılı bozma kararına direnilmiş ise de bozma kararının usul ve kanuna uygun olduğu, direnme kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.