Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/6498 K.2026/1237

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından asıl dava yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi, erkeğin karşı davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarı ile yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ile kendi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle;

kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre erkek vekilinin tüm, kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflarca açılan karşılıklı boşanma davalarının yapılan yargılaması sonunda. İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer’ilerine karar verilmiş, kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince eksik inceleme gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararının istinaf edilmeyerek kesinleşen kısımlar hariç olmak üzere kaldırılmasına ve dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kaldırma kararından sonra yapılan yargılama sonucunda kadının davasında verilen boşanma hükmü istinaf edilmediğinden kadının davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, kadının boşanma davasının kabulü yönünden istinaf yoluna başvurulmadığından karar kesinleşmiş olmakla istinaf kaldırma kararı öncesine yönelik yargılama giderleri ve vekalet ücreti hususunda yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, erkeğin karşı davasının ise kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin temyize konu kararı ile "asıl dava taraflarca istinaf edilmeyerek kesinleştiğinden, asıl dava yönünden "Karar Verilmesine Yer Olmadığına" karar verilmesinde ve yeniden yargılama giderine hükmedilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bu nedenle inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu" gerekçesiyle tarafların istinaf istemlerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince yukarıda sınırlandırıldığı şekilde temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından İlk Derece Mahkemesince kurulan 21.01.2025 tarihli son hükümde kadının asıl davası hakkında verilen "karar verilmesine yer olmadığı kararı" isabetli ise de İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karardaki "kadının açtığı asıl boşanma davasının kabulü" kararının erkek tarafından istinaf edilmeyerek kesinleştiği gözetildiğinde erkeğin davasının da konusuz kaldığı anlaşılmaktadır.

Buna rağmen İlk Derece Mahkemesince verilen son kararda bu husus gözetilmeksizin erkeğin karşı davası hakkında yeniden kabul kararı verilerek boşanma hükmü kurulması doğru görülmemiştir.

O halde Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilerek konusuz kalan erkeğin karşı boşanma davası hakkında da karar verilmesine yer olmadığına karar vermek ve dava tarihi itibariyle haklılık durumu gözetilerek yargılama giderleri ve vekâlet ücretine hükmetmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.