Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/6574 K.2025/11109

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı vekili tarafından tümü yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:Davacı, babası ... tarafından tanınması amacıyla Avusturya da Bregenz Bölge Mahkemesine müracaat ettiğini,

Bregenz Bölge Mahkemesinin 30.03.1989 Tarihli 1 Nc 3./89 dosya numaralı ilamıyla babalığının tanınması kararı verildiğini, yabancı mahkeme kararının Türkiye de de geçerli olabilmesi için mahkeme tarafından tanınmasına ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; " ...tanınması istenilen karar incelendiğinde davacının anne babasının beyanları dikkate alınarak DNA testi yapılmaksızın davacının babasının ... olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda mahkememizce tanıma kararı verilebilmesi için tanımaya konu olan kararın Türk Hukukunun temel değerlerine, Türk genel ahlak ve adap anlayışına, temel adalet anlayışına, Anayasada yer alan temel hak ve özgürlüklere, Milletlerarası alanda geçerli olan temel prensiplere, özel hukuka ilişkin hüsnüniyet kurallarına, temel insan haklarına, adalet anlayışına aykırılıklar kamu düzenine aykırılık olarak kabul edileceğinden yabancı mahkeme ilamının hüküm fıkrasının uygulanması ile açıklanacak sonuçları doğuracak yabancı mahkeme kararlarının tanınması ve tenfizi olanaklı değildir.

(YİBGK 10.02.20 12... /1-2012/1 sayılı kararından) incelenen yabancı mahkeme kararında DNA incelemesi yapılmaksızın babalığın tespit edildiği bu değerlendirmenin kamu düzenine aykırılık olarak kabulü gerekmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesi'nin 2020/1505 Esas, 2020/1633 Karar sayılı ilamı ile de bu husus vurgulanmıştır.

Türk hukukunda DNA testi yapılmaksızın babalığın tespitinin yapılmadığı anlaşılmakla davanın reddi gerektiği kanaatine varılmıştır..." şeklindeki gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf incelemesi yapan Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinde de yer alan YİBGK 10.02.2012 tarih, 2010/1-2012/1 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 54/c maddesinde, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması tenfiz şartları içinde sayılmıştır.

Yukarıda sözü edilen YİBGK' da belirtildiği üzere esasa uygulanan hukukun Türk Hukukunda farklı olması ya da Türk Hukukunun emredici kurallarına aykırı olması gibi nedenlerle yabancı kararın tenfizi reddedilemez. Burada esas alınması gereken kıstas, yabancı ilamın Türk Hukukunda bir veya birden çok kanun hükümlerine aykırı bulunmasından çok, Türk Hukukunun temel değerlerine, Türk genel adap ve ahlak anlayışına Türk kanunlarının dayandığı temel adalet anlayışına ve hukuk siyasetine, Anayasa'da yer alan temel hak ve özgürlüklere milletlerarası alanda geçerli ortak ve kabul görmüş hukuk prensiplerine, ikili anlaşmalara, gelişmiş toplumların ortak benimsedikleri ahlak ve adalet anlayışına, medeniyet seviyesine siyasi ve ekonomik rejimine bakmak olmalıdır.

Yine anılan içtihadı birleştirme kararında da belirtildiği üzere esasa uygulanan maddi hukukun ya da yabancı mahkemenin davada kullandığı “Yargılama Usulü”nün ya da yabancı mahkeme ilamında uygulanan ispat hukukuna ait kuralların tek başına Türk hukukundan farklı olması Türk Kamu düzeninin müdahalesini gerektiren bir kamu düzeni ihlali değildir.

Somut olayda, işlemin yapıldığı tarihteki bilimsel teknikler kullanılarak elde edilen verilere göre yabancı mahkeme hükmünün verilmiş olması; tanıma-tenfiz tarihi itibariyle İlk Derece Mahkemesince yabancı mahkemenin karar tarihinde varolmayan bir tekniğin kullanıldığı gerekçe gösterilerek davanın reddi gerektiği sonucunu doğurmamaktadır. Aksi düşünce medeni toplulukların müştereken benimsedikleri ahlak ilkeleri ve adalet anlayışının ifadesi olan hukuk prensiplerine, toplumun medeniyet seviyesine, siyasi ve ekonomik rejimine, insan hak ve özgürlüklerine aykırılık teşkil edecektir. Hal böyle olunca davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasını gerektirmiştir.