Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/6686 K.2026/1561

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından eksik inceleme, kusur belirlemesi, erkeğin boşanma davasının kabulü, velayet, maddi tazminat ve manevi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre kadın vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Taraflarca karşılıklı açılan boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda İlk Derece Mahkemesince verilen son kararda tarafların uzun zamandır fiilen ayrı yaşadıkları belirtilerek kadına, erkeğe hakaret ettiği, fiziksel şiddet uyguladığı, evlilik birliğinde üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediği,

erkeğin ailesini istemediği ve erkeğin ailesine hakaret ettiği, erkeğe ise kadına ve ortak çocuğa fiziksel şiddet uyguladığı vakıaları kusur olarak yüklenmiş, birliğin sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda kadının ağır, erkeğin ise az kusurlu oldukları kabul edilerek her iki davanın kabulü ile boşanma ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Karara karşı davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, hüküm davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından yukarıda gösterilen şekilde temyiz edilmiştir.

Mahkemece her ne kadar boşanmaya sebebiyet veren olaylarda kadının ağır, erkeğin az kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların kabul edilen ve gerçekleşen kusurlarının yanında ayrıca erkeğin kadına hakaret ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, yine dosya kapsamından erkeğin kadına yönelik fiziksel şiddet eyleminin de süregelen nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. O halde belirlenen ve gerçekleşen bu kusur durumuna göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyle iken Mahkemece kadının ağır, erkeğin az kusurlu olduğunun kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.