Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/6715 K.2026/1434

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı- karşı davacı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, asıl boşanma davasının kabulü, reddedilen tazminatlar, reddedilen nafakalar, erkek lehine kabul edilen tazminatlar ve miktarları ile velayet yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, taraf vekillerinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davalı- karşı davacı kadına yüklenen ortak çocuklara hakaret etme ve tehditte bulunma vakıasının usulüne uygun şekilde ispat edilemediğinin, yine de kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre davalı- karşı davacı kadının boşanmaya sebebiyet veren olaylarda ağır kusurlu olduğunun,

İlk Derece Mahkemesince kadının yoksulluk nafakası hakkında karar verilmediğinin, kadın ağır kusurlu olduğundan kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilemeyeceğinin anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.