Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/6756 K.2026/2004

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın vekili tarafından kusur belirmesi, karşı davanın kabulü, erkek lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat, reddedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası talepleri yönünden; davalı-davacı erkek vekili tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi, asıl davanın kabulü, birleşen davanın reddi, lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle;

kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle davacı-davalı kadına sadakat yükümlülüğüne aykırı davranma olarak yüklenilen eylemlerin mevcut delillere göre güven sarsıcı davranış boyutunda kaldığının ve gerçekleşen kusur durumuna göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda yine de davacı-davalı kadının ağır, davalı-davacı erkeğin hafif kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.