Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/6919 K.2025/9777

Taraflar arasındaki asıl dava (ziynet alacağı davası) ve karşı davanın (kişisel eşyanın iadesi davası) yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davalar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı vekili tarafından asıl dava yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-davalı vekili tarafından asıl dava yönünden temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre temyize konu edilen toplam ziynet alacağı değeri -kararın verildiği tarihte 7550 sayılı Kanun yürürlüğe girmemiş olduğundan- Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.