Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/6962 K.2026/1390

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın vekili tarafından tebligatın usulsüzlüğü, kusur belirlemesi, davanın kabulü, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle reddedilen boşanma davasını açarak boşanma sebebi yaratan ve birlikte yaşamaktan kaçındığı anlaşılan davacı erkeğin tam kusurlu olduğunun, ancak reddedilen boşanma davasından sonra ortak hayatın yeniden kurulamadığının, bu sebeple Türk Medeni Kanunu'nun 166/son maddesi uyarınca boşanma kararı verilmesinin sonucu itibariyle doğru olduğunun anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.