KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2025/7392 E., 2026/2248 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Şubat 2026
- Mahkemesi
- ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
- Sayısı
- 2023/1054 E., 2025/852 K.
Karar Metni
296 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından reddedilen ziynet alacağı davası ve karşı katılma alacağı davasının kabulü yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1.Davacı-karşı davalı kadın vekilinin karşı katılma alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre davalı-karşı davacı erkeğin kabul edilen katılma alacağı davasında temyize konu edilen toplam miktar Bölge Adliye Mahkemesinin (7550 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonraki tarihli kararlara uygulanacağından) karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 544.000,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davacı-karşı davalı kadın vekilinin erkeğin kabul edilen katılma alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
2.Davacı-karşı davalı kadın vekilinin reddedilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı-karşı davalı kadın vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2025/7392, K. 2026/2248, 26 Şubat 2026 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama