Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/7448 K.2025/9960

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacılar vekili tarafından kişisel ilişki süreleri yönünden temyiz edilmiş olup kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı babaanne ve dede tarafından açılan torunla kişisel ilişki kurulması talepli davada. İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile davacılar ve torunları arasında kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş olup, ek karar ile de hükmün tamamlanması yoluna gidilmiştir. Hüküm, davalı anne tarafından istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, gerekçeli karardaki kişisel ilişkiyi düzenleyen bent ve ek karar kaldırılarak yerine hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulü ile babanın görevde olması nedeniyle kişisel ilişkiyi kullanamadığı dönemlerde geçerli olmak üzere, davacılar ile torunları arasında her ayın 1. ve 3. haftası Cumartesi günü saat 10.00’dan saat 18.00’e kadar, çocukların doğum günlerinde ve karne aldıkları günlerde saat 13.00’den saat 18.00’e kadar kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiştir.

Davacılar, oğulları ile davalının boşandıklarını, torunlarının velayetinin davalı anneye verildiğini, oğullarının asker olup göreve gittiğinde uzun süre gelmediğini ve torunları ile görüşemediklerini bildirerek kişisel ilişki kurulması talebi ile eldeki davayı açmışlardır. Bölge Adliye Mahkemesince “babanın görevde olması nedeniyle kişisel ilişki kullanamadığı dönemlerde geçerli olmak üzere” davacılar ile torunları arasında kişisel ilişki kurulmuş ise de, kurulan kişisel ilişki belirsiz süreli ve infazı mümkün olmayacak şekilde kurulmuştur.

Kişisel ilişki düzenlemesi yapılırken açık ve tereddüde yol açmayacak şekilde infazı kabil bir karar verilmesi gerektiği açıktır. Bununla birlikte kişisel ilişkiye dair düzenlemeler, kamu düzeni ile ilgili olup, temyiz edenin aleyhine hüküm kurma yasağının kapsamında olmadığı kabul edilir.

Tüm değerlendirmeler sonucunda, kişisel ilişki düzenlemesi yönünden verilen hükmün infazda tereddüt yaratacak nitelikte olduğu anlaşılmakla, infazı mümkün olacak şekilde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.