Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/7831 K.2025/9337

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, yargılamanın iadesi koşulları mevcut bulunmadığından yargılamanın iadesi talebinin reddine, Mahkemenin 2011/602 Esas sayılı boşanma dosyasında yapılan kesinleştirme işlemi usule aykırı bulunduğundan ve ortada kesinleşmiş bir mahkeme kararı mevcut olmadığından kesinleştirme işlemlerinin yeniden yapılması için kesinleşme şerhinin iptaline karar verilmiştir.

Kararın talep eden davacı mirasçısı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince yargılamanın iadesini talep edenin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının 1. bendinin kaldırılmasına, yeniden hüküm tesisi ile ilgili karar kesinleşmediğinden talebin usulden reddine, yargılamanın iadesini talep edenin dilekçesi temyiz dilekçesi olarak kabul edilerek Mahkemenin 2011/602 Esas, 2012/182 Karar sayılı dosyasının temyiz incelemesine gönderilmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, işin esasını incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak verdikleri kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca temyiz edilemez.

Bu durumda, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.