Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2025/8593 K.2025/11990

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı vasi hala vekili tarafından hükmün tamamı yönünden; davacı teyze vekili tarafından ise kişisel ilişki süresi, tedbiren kişisel ilişki kurulmaması yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Dava, TMK 325. maddesi uyarınca davacı teyze ile yeğeni arasında kişisel ilişki kurulması isteğine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiş, her iki taraf vekilince karar yukarıda belirtilen sebeplerle temyiz edilmiştir.

Davaya konu çocuk ... 22.06.2014 doğumlu olup, anne ve babası 2019 tarihinde ölmüş, çocuğa davalı halası vasi olarak atanmıştır. Davacı teyze çocuğun kendisi ile görüştürülmediğini belirterek iş bu davayı açmıştır. Kanuna göre olağanüstü haller mevcutsa, çocuğun menfaatine uygun düştüğü ölçüde diğer kişilere özellikle hısımlarına çocukla kişisel ilişki kurulması hakkı tanınabilir (TMK md. 325/1).

Davacı teyze İstanbul`da, davalı hala ve davaya konu çocuk Batman`da yaşamaktadır.

Dosyanın yapılan incelemesinde; davalı hala ve baba tarafının çocuk ile davacı teyzenin görüşmesine izin vermedikleri, alınan sosyal inceleme raporlarından da çocuğun anne tarafı akrabaları ile belirli aralıklarla görüşmesinin çocuk için yararlı olacağı, davacı teyze ile çocuk arasında kişisel ilişki kurulmasına engel herhangi bir durumun bulunmadığı, kişisel ilişki kurulmasının yerinde olduğu anlaşılmaktadır.

Çocuğun ve davacı teyzenin farklı ve birbirine uzak şehirlerde yaşadıkları göz önüne alınarak yaz tatillerinde de çocuk ile davacı teyze arasında yatılı kişisel ilişki kurulmasının uygun olup olmayacağı yönünde sosyal inceleme uzmanlarından rapor alınması ve gerekirse çocuğun bu konuda beyanının da alınmasından sonra yaz tatilinde de kişisel ilişki kurulup kurulamayacağı değerlendirilerek esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.