Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2026/710 K.2026/2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından maddî ve manevî tazminat miktarı ile nafakaların miktarları yönünden; davalı erkek vekili tarafından temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına dair ek karar ile kusur belirlemesi, velâyet, maddî ve manevî tazminat ile nafakalar yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Davalı erkek vekilinin Bölge Adliye Mahkemesinin 17.07.2025 tarihli ek kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile boşanma ve fer'îlerine karar verilmiş, kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince boşanmanın fer'ileri olan maddî ve manevi tazminat ile iştirak ve yoksulluk nafakası yönünden yeniden esas hakkında karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından maddî ve manevî tazminat miktarı ile nafakaların miktarları yönünden; davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, velâyet, maddî ve manevî tazminat ile nafakalar yönünden temyiz edilmekle Dairemizce davalı erkeğin temyiz dilekçesinin davacı kadına tebliğ edilmemesi ve davalı erkek vekiline çıkarılan muhtıra hakkında ek karar verilmemiş olması nedeniyle dosyanın geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Geri çevirme üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 17.07.2025 tarihli ek karar ile temyiz giderlerinin süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle davalı erkek vekilinin temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesi gereğince, temyiz dilekçesi verilirken ödenmeyen temyiz harç ve giderlerinin muhtıranın tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin süre içerisinde ödenmesi gerekir. 6100 sayılı Kanun’un anılan hükümleri gereğince, verilen kesin süre içinde harç ve giderler tamamlanmadığı takdirde, temyiz başvurusu yapılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesince ödenmediği belirtilen temyiz harç ve giderinin bir haftalık kesin sürede ödenmesi için düzenlenen muhtıra, 08.09.2024 tarihinde davalı erkek vekiline tebliğ edilmiştir.

"...Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre, muhtırada yapılması gereken işlemin ne olduğu açıkça ve ilgili tarafın yanılmasına neden olmayacak biçimde gösterilmeli; bu açıdan ikmal edilecek harç ya da giderin miktarı ve yatırılma merci ve süresi, bunun yapılmamasının sonuçları net bir biçimde açıklanmalıdır. Örneğin, “dosyaya yatırılması” şeklindeki ifade tarafın yanılmasına neden olabileceğinden, bu ifadeyi taşıyan muhtıra geçersiz olacaktır ..." (HGK 2014/9-1743 E. 2017/372 K.)

Somut uyuşmazlıkta İlk Derece Mahkemesince davalı erkek vekiline gönderilen 09.08.2024 tarihli muhtırada "...Temyiz Karar Harcı (maktu), Temyiz Yoluna Başvuru Harcı ve dosyanın temyize gidiş-dönüş ve tebliğ giderlerinin işbu muhtıranın tebliğinden itibaren Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 344. maddesine göre bir haftalık kesin süre içinde dosyasına yatırılması..." denilmek sureti ile her ne kadar erkek vekiline kesin süre ile ilgili eksikliğin giderilmesi amacıyla ihtarat yapılmak istenilmiş ise de anılan harcın "mahkeme veznesi" yerine "dosyaya yatırılması" yazılmak suretiyle harcın ve giderlerin yatırılacağı merci yanlış gösterilmiştir. Bu nedenle gönderilen muhtıra usulsüz olup ek kararın bozularak ortadan kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı kadın vekilinin tüm ve davalı erkek vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Temyizen incelenen karar tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.