Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/11605 K.2017/4157

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın yokluğunda verilen hükmün 07/11/2013 tarihinde tebliğ edildiği, kararın tebliğ tarihinden önce sanık müdafiinin 04/11/2013 tarihinde kararı yasal sürenin başlamasından önce usulünce temyiz ettiği anlaşıldığından; dosyanın fotokopisinin alındığı 21/10/2013 tarihinin öğrenme tarihi ve temyiz süresinin başlangıcı olarak kabulü ile temyiz isteminin yasal süre geçtikten sonra yapıldığından bahisle ret isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

1-)Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin karara yönelik kanun yolu talebinin incelenmesinde:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785 esas, 2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suç yönünden dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE

2-)Kenevir ekme suçu yönünden yapılan incelemede:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; temyiz konusu edilmeyen sanık ...'e ait dam evinden çekilen hortumlarla sulanan, bakımlarının temyiz konusu edilmeyen sanıklar ... ve ... tarafından yapıldığı anlaşılan hint kenevirleri ile ilgili olarak, tanık ...'nin; sanığın ve temyiz konusu edilmeyen sanık ...'ın, 03/08/2012 tarihinde kendisini hint kenevirlerinin ekili bulunduğu yere götürüp buradaki bitkileri gösterdiklerine ve kimseye söylememesi hususunda uyardıklarına dair soyut beyanı dışında sanığın suça konu bitkileri ektiğine dair savunmasının aksine, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kayseri Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,