Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/1240 K.2015/1630

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Sanığın, yargılama aşamasında kendisini vekâletnameli müdafii ile temsil ettirdiğinin anlaşılması karşısında; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11. maddesi uyarınca vekille takip edilen işlerde, tebligatın vekile yapılması gerektiği gözetilmeden, sanık ile müdafiinin yokluğunda kurulan 22.06.2007 tarihli denetimli serbestlik ve tedaviye ilişkin hükmün vekil yerine asile tebliğ edilmesi nedeniyle, bu tebliğin itiraz süresini başlatmayacağı hususu dikkate alındığında, sanığın yapmış olduğu temyiz itirazının bu karara yönelik itiraz niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle,