Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/13235 K.2018/4747

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A)Sanık ... hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapmak suçundan verilen hükmün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Gerekçeli karar başlığında sanık yönünden suç tarihinin 12.01.2012 olarak gösterilmesi gerekirken 2011 olarak yazılması,

2-)Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.04.2015 tarih, 2014/462 esas, 2015/135 karar ve 2014/848 esas, 2015/136 karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere; adli kolluk görevlilerinin amaçları, uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak değil, uyuşturucu ya da uyarıcı madde ticareti yapan kişileri tespit ederek bu suça ilişkin delilleri toplamak olup sonuçta aldıkları esrarı devir alma ve mal edinme iradeleri bulunmadığından olayda gerçek bir alım - satım söz konusu olmayıp gerçekleştirilen eylem sanığın suçunu delillendirme işlemi olduğundan sanıktan yapılan sonraki alımların TCK'nın 43. maddesi kapsamında ayrı suç oluşturduğu kabul edilerek sanık hakkında zincirleme suç ile igili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

3-)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılıkararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4-)Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan suça konu uyuşturucu maddenin TCK'nın 54/4. maddesi yerine, fıkrası belirtilmeden TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

5-)Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA,

B)Sanık ... hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapmak suçundan verilen hükmün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-)Gerekçeli karar başlığında sanık yönünden suç tarihinin 16.01.2012 yerine 2011 olarak yazılması,

2-)Sanığın suçun kanuni tanımında yer alan fiili gerçekleştirdiğine ilişkin mahkûmiyetine yeterli ve kesin delil bulunmadığı ancak, sadece 16.01.2012 tarihinde gizli soruşturmacı görevlileri, güven alımı sırasında Mehmet Şirin Kaplan'a yönlendirmek suretiyle yardımcı olması nedeniyle "suçun işlenmesine yardım eden" konumunda olması nedeniyle hakkında TCK’nın 39. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-)Hükümden sonra 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4-)Üretimi, bulundurulması, kullanılması, taşınması, alım ve satımı suç oluşturan suça konu uyuşturucu maddenin TCK'nın 54/4. maddesi yerine, fıkrası belirtilmeden TCK'nın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

5-)Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,