KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2015/13264 E., 2018/3654 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Eylül 2018
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,eylemlere uyan suç tipleri ile yaptırımların aşağıda belirtilen dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında, yargılama sırasında dosya içerisine konularak incelendiği anlaşılan 22.04.2011 tarihinde uyuşturucu madde ticareti yapma suçu iddiası ile 01.06.2011 tarihinde düzenlenen iddianame ile açılan kamu davası üzerine Gaziantep 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nce 2011/158 esas 2011/268 karar sayılı dosyada, yargılama yapılarak sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, kararın Yargıtay 9.Ceza Dairesi'nin 25.11.2015 tarih, 2015/8706 esas ve 2015/7245 karar sayılı ilamıyla onandığı,
bu dosya yönünden ise sanığın 28.05.2011 tarihinde işlediği iddia olunan “uyuşturucu madde ticareti yapma” suçu nedeniyle 27.07.2011 tarihinde iddianame düzenlendiği, sanığa ilişkin belirtilen suç tarihleri arasında hukuki kesintinin oluşmadığı anlaşıldığından; söz konusu eylemlerin, “bir suç işleme kararının icrası kapsamında” işlendiği ve buna bağlı olarak belirtilen suçların zincirleme suç oluşturduğu anlaşıldığı halde;
sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda birden çok kez uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlemesi nedeniyle hakkında tayin olunan temel cezadan zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK'nın 43/1. maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra bulunacak sonuç ceza ile kesinleşen hükümdeki sonuç ceza arasındaki fark kadar "ek cezaya hükmolunması" gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2015/13264, K. 2018/3654, 19 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama