Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/14599 K.2015/3915

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Sanığın yokluğunda verilen hükümde kanun yoluna ilişkin olarak yapılan açıklamalardaki "tefhim/tebliğ" ibaresinin gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilmiş olması nedeniyle yanıltıcı nitelikte olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamede belirtilen, sanığın temyiz isteğinin süresinde olduğu yönündeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığa 28.12.2009 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmün, 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal temyiz süresinden sonra 11.01.2010 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz isteğinin CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B) Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında hükümlerin incelenmesinde:

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, aynı suçu iki kez işleyen sanıklar ... ve Hakan hakkında, zincirleme suçla ilgili TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrası uygulanırken, sanıkların bu fıkranın (c) bendinde yazılı olan "velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri" açısından yoksunluklarının, sadece kendi altsoyları üzerindekiler yönünden koşullu salıverilmesine, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infaları tamamlanıncaya kadar süreceği gözetilmeden, tümü için koşullu salıverilmesine kadar sürmesine karar verilmesi,