Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/15172 K.2015/3853

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Uyuşturucu satılan ... ve ... çocuk olmaları nedeniyle, tayin oluna temel cezanın 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 66. maddesi ile değişik TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrasının 2. cümlesi uyarınca on beş yıldan az olamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışındaki yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tayin edilen gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan Kanun maddesinin “TCK’nın 52/2.” maddeleri yerine “52/4.” maddesi olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hükmün 4. fıkrasında yer alan “TCK. 52/4. maddesi uyarınca” ibaresinin çıkartılarak yerine “TCK’nın 52/2. maddeleri gereğince” ibaresinin eklenmesi,