KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2015/15311 E., 2019/2356 K.·İncelenen Kararla
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2019
- İlgili bilgiler
- —
- Mahkeme
- AKSARAY Ağır Ceza Mahkemesi
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) UYAP üzerinden yapılan incelemede, sanıklar hakkında 21/09/2012 tarihinde işledikleri "uyuşturucu madde ticareti yapma" eylemi nedeniyle Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 19/11/2012 tarihli iddianamesi ile açılan kamu davasında, Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/03/2013 tarihli, 2012/310 esas ve 2013/64 karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda TCK'nın 188/3,62,52,53. maddeleri uyarınca verilen 5 yıl 10 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 18.02.2014 tarihli, 2013/11989 esas ve 2014/1086 karar sayılı ilamı ile "düzeltilerek onanmasına" karar verildiği;
temyize konu dosyada ise sanıkların 12/08/2012 tarihli eyleminden ötürü, Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27/02/2013 tarihli iddianamesi ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla, her iki dava arasında hukuki kesinti bulunmadığı da gözetilerek, belirtilen davada hükmün kesinleşmiş olduğu anlaşıldığından,
adı geçen dosyanın aslı veya onaylı örneği de dosya içine konularak incelenip, sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilip eylemlerinin tek suç, iki ayrı suç ya da zincirleme suç oluşturup oluşturmadığı tartışılıp değerlendirildikten sonra sanıkların hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2015/15311, K. 2019/2356, 15 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama