Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/15834 K.2016/245

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Oluş ve dosya içeriğine göre, TCK'nın 188/3. fıkrasında düzenlenen "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçunu üç sanığın birlikte işledikleri anlaşıldığı halde, sanıklara verilen cezaların TCK'nın 188/5. maddesi uyarınca yarı oranında arttırılması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayin edilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A) Sanıklar B.ve O.hakkındaki hükümlerin incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının miktarı ile tutuklama tarihine göre, sanıklar Burhan ve O. hakkındaki salıverme isteklerinin reddine,

B) Sanık L. hakkındaki hükmün incelenmesinde:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri ve aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2011/160 esas ve 2011/262 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 10 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1-b maddesi gereğince 739 TL tutarındaki zararının sanık tarafından katılanın zararının tazmin suretiyle giderilmesi seçenek yaptırımına çevrildiği anlaşılmakla, bu hükmün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında tekerrür uygulamasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,