Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/1809 K.2016/1908

b) Sanık ... hakkında değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkındaki hükümlerin incelenmesinde:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.06.2011 tarih, 60-126 sayı ve 13.12.2011 tarih, 214-270 sayılı kararları dikkate alınarak, sanık ...'in tekerrüre esas alınan mahkûmiyeti ile ilgili uyarlama yapılıp yapılmadığının araştırılmasına dair tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin aşağıda belirtilenler dışında doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmolunan adli para cezalarının ve yargılama giderlerinin, 5083 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Gün olarak tayin edilen adli para cezaları, paraya çevrilerek sonuç adli para cezaları belirlenirken, 5271 sayılı CMK'nın 232. maddesinin 6. fıkrasına aykırı olarak uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi,

3- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

4- Sanık ...'un tekerrür oluşturan ...

Asliye Ceza Mahkemesi'nce 08.11.2006 tarihinde 2006/366 esas ve 2006/1225 karar sayılı ilamı ile verilen 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası yerine, İstanbul 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nce 20.06.2006 tarihinde 2006/392 esas ve 2006/303 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nın 191/1. maddesi gereğince kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen 10 ay hapis cezası ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin hükmün tekerrüre esas alındığı,

daha sonra bu suç ile ilgili olarak 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 5560 sayılı Kanun’la değişiklik yapılan TCK'nın 191. maddesi gereğince uyarlama sonucunda koşulları oluştuğu takdirde “davanın düşmesi” seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle lehe olan bu düzenleme gözetilerek 05/04/2007 tarihli ek karar ile tedavi ve denetimli serbestlik kararı verilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün tekerrür oluşturmayacağının gözetilmemesi,

5- İzmir Kriminal Polis Laboratuvarınca alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

1- YTL olarak hükmolunan adli para cezalarının ve yargılama giderlerinin TL’ye dönüştürülmesi,

2- Hüküm fıkrasının 3. bölümünün 5. fıkrasında yer alan “süreyle hapis ve” ibaresinden sonra gelmek üzere “TCK'nın 52. maddesinin 2. fıkrası uyarınca” ibaresinin yazılması,

3- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

4- Sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasından tekerrürle ilgili bölümün çıkarılması ve yerine “ ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/366 esas ve 2006/1225 karar sayılı ilamı ile verilen 10 ay hapis ve 375 TL adli para cezası nedeniyle, hükmolunan cezanın TCK’nın 58. maddesinin 6 ve 7. fıkraları uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına; ancak sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle infaz sırasında tekerrüre esas alınarak ceza miktarının 10 ay hapis cezası olarak dikkate alınmasına” ibaresinin yazılması,

5- Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan “uyuşturucuların" ibaresinden sonra gelmek üzere “ve İzmir Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce tanık numune olarak alınan uyuşturucu maddenin ” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde:

Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA,