Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2015/192 K.2015/1

CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5320) Madde 8

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 43

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 62

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 188

CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 317

"İçtihat Metni"A) Sanık M.. G.. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

27.05.2014 tarihinde sanığın yüzüne karşı verilen hükmün, yasal süresi geçtikten sonra 15.09.2014 tarihli dilekçe ile temyiz edildiği anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteğinin REDDİNE,

B) Sanık M.. Ş.. hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında 26.09.2013 tarihli eyleminden dolayı 08.10.2013 tarihli iddianameyle temyiz konusu bu davanın açıldığı; dosyadaki bilgilere göre, 27.08.2013, 29.08.2013, 13.09.2013, 14.09.2013 ve 26.11.2013 tarihli eylemleri nedeniyle ise, 12.12.2013 tarihli iddianameyle açılan dava üzerine Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/360 esas ve 2014/17 karar sayılı dosyasında, TCK'nın 188. maddesinin 3. fıkrası ile 43 ve 62. maddeleri uygulanarak 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 1240 TL adlî para cezasına hükmolunduğu anlaşılmakla;

Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/360 esas ve 2014/17 karar sayılı dosyasının sonucu araştırılarak;

a) Dava derdest ise; bu dava ile birleştirilmesi, tüm deliller birlikte değerlendirilip, sanığın fiillerinin iki ayrı suç veya zincirleme suç oluşturup oluşturmadığının tartışılarak, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi,

b) Hüküm kesinleşmiş ise; 26.09.2013 tarihli suç ile kesinleşen davaya konu olan 27.08.2013, 29.08.2013, 13.09.2013, 14.09.2013 ve 26.11.2013 tarihli suçların “bir suç işleme kararının icrası kapsamında” işlenip işlenmediğinin ve buna bağlı olarak belirtilen suçların zincirleme suç oluşturup oluşturmadığının tartışılarak belirlenmesinde, zincirleme suç oluşturduğunun saptanması durumunda, bunlardan en ağır sonuç doğuran suç esas alınarak tayin edilecek cezanın, zincirleme suç nedeniyle TCK'nın 43. maddesi gereğince artırılmasında ve böylece bulunacak sonuç cezanın, kesinleşen hükümdeki sonuç cezadan “fazla olması halinde” aradaki fark kadar “ek cezaya hükmolunmasında”, aksi halde “ek ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde” zorunluluk bulunması,