KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2015/2491 E., 2015/4141 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Ekim 2015
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
... Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanıklar ... ve ... hakkında ... Sulh Ceza Mahkemesi'nce 24.04.2013 tarihinde 2010/369 esas ve 2011/414 karar sayılı ek kararı ile verilen düşme kararlarının kanun yararına bozulmasına ilişkin talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 10.12.2014 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
İncelenen dosyadan;
a) ... Sulh Ceza Mahkemesi'nce 16.02.2011 tarihinde 2010/26 esas ve 2011/98 karar sayı ile verilen, sanıklar ... ve ...'in 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. ve 6. fıkraları uyarınca 1 yıl hapis cezası ve tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmalarına ilişkin kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği,
b) İnfaz aşamasında, ... Denetimli Serbestlik Müdürlüğü'nce sanıkların tedbire uyduğunun bildirilmesi üzerine, ... Sulh Ceza Mahkemesince 24.04.2013 tarihinde 2010/369 esas ve 2011/414 karar sayılı ek kararı ile sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası uyarınca ayrı ayrı düşürülmesine karar verildiği, hükümlerin kesinleştiği,
Anlaşılmıştır.
Kanun yararına bozma talebi ve ihbar yazısında, «5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/6. maddesi gereğince cezaya hükmedildikten sonra tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesine karar verilen sanıklar hakkında 191/7. maddesi uyarınca, sanıkların tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranmaları halinde mahkum oldukları cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıkların tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyduklarından bahisle kamu davasının düşürülmesine dair ek karar verilmesinde isabet görülmemiştir.» denilerek, belirtilen hükmün bozulması istenmiştir.
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2015/2491, K. 2015/4141, 19 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama