KÜNYE
20. Ceza Dairesi 2015/8869 E., 2016/2583 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Nisan 2016
- Mahkeme
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- 1-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma
Karar Metni
232 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
:2-Kenevir ekme Hüküm-Karar :1-Tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri (kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan) :2-Mahkûmiyet (kenevir ekme suçundan)
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ
28/06/2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 2313 sayılı Kanun’da yapılan değişiklikler gözetilerek yapılan incelemede;
1-“Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin kanun yolu talebinin incelenmesinde;
Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup, itiraz kanun yoluna tabi bulunması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin ..... Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,
2- “Kenevir ekme” suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; 2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
Yargıtay 20. Ceza Dairesi, E. 2015/8869, K. 2016/2583, 27 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama