Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2016/1025 K.2016/4884

2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma Hükümler : 1-Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet 2-Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan tedavi ve denetimli serbestlik kararı

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ve kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen hükme ilişkin kanun yolu talebinin incelenmesinde;

Hükmün temyiz edilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği tarihli 24/12/2015-04/09/2015, 10/06/2016-11/07/2016 tarihli dilekçelerindeki “dosyamın onaylanmasını istiyorum” şeklindeki beyanının ve sanık müdafiinin temyizden feragat dilekçesi ile kararın kesinleştirmesini isteyen dilekçesinin temyiz isteğinden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sanık hakkındaki hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedbir kararına ilişkin kanun yolu talebinin incelenmesinde;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suçla ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

3- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Adli para cezalarının ödenmemesi halinde 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106. maddesinin 3. fıkrasının infaz sırasında uygulanması mümkün bulunduğundan, tebliğnamedeki bu konuya ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Adli Tıp Kurumu .... Şube Başkanlığı tarafından tanık numune olarak alınan uyuşturucu maddenin müsaderesi konusunda karar verilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu durumun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi ve eksikliğin giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması

2- Hüküm fıkrasının müsadere ile ilgili paragrafının başına “Adli Tıp Kurumu Malatya Şube Başkanlığınca suç konusu maddelerden alınan şahit numune ile” ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,