Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2016/1028 K.2016/2417

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2013/610-2014/512-2013/841-2014/513 ve 2014/166-514 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; adli arama kararı alınmasını gerektiren olayda arama kararı alınmadan arama yapılması hukuka aykırıdır. Böyle bir arama sonucu bulunan ve suçun maddi konusunu oluşturan deliller ya da suçun maddi konusu "hukuka aykırı yöntemlerle elde edilmiş" olacağından, ikrar bulunsa bile Anayasa'nın 38. maddesinin 6. fıkrası ile CMK'nın 206. maddesinin 2. fıkrasının (a) bendi, 217. maddesinin 2. fıkrası, 230. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca hükme esas alınamaz.

Suç tarihinde, CMK’nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun şekilde "adli arama kararı" ve “yazılı adli arama emri” alınmadan muhbirin ihbarı sonrasında izlenen sanığın, uyuşturucu alışverişi yapıldığı değerlendirilerek üzerinde yapılan üst aramasında suça konu uyuşturucu maddenin ele geçtiği,

tedavi ve denetimli serbestlik kararının uygulanması sırasında suç tarihinden 8 ay sonra 22/12/2010 ve 06/02//2012 tarihleri arasında yapılan ve uyuşturucu madde kullanımı tespit edilen raporların suç tarihinde sanığın uyuşturucu madde kullandığına yönelik delil olarak kabul edilemeyeceği göz önüne alınarak suç tarihinde uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle de belirlenmediği anlaşılan sanığın; uyuşturucu madde kullandığına ilişkin soyut beyanı dışında, atılı suçu işlediğine ilişkin, kuşku sınırlarını aşan ele geçen madde dışında kesin delil bulunmadığı dosyadaki bilgilerden anlaşılmakla;

hukuka aykırı arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddelerin, “suçun maddi konusu” ve “suçun delili” olarak hükme esas alınamayacağı, somut olayda suçun maddi konusunun bulunmaması nedeniyle suçun unsurları oluşmayacağı gözetilerek arama yapılmadan önce usulüne göre alınmış bir karar ya da yazılı arama emri temin edilip edilmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,