Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2016/1139 K.2017/1183

2-Sanık ... hakkında; Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

A-Sanık ... hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:

Sanık müdafiinin 03.02.2014 havale tarihli temyiz dilekçesinden sonra sanığın verdiği 13.10.2016 havale tarihli dilekçesi ile “2013-241 numaralı dosyadan almış olduğum 10 yıl hapis cezasının onaylamak istiyorum. Cezamın onaylanıp tarafıma gönderilmesini saygılarımla arz ederim” şeklindeki beyanı ile temyiz isteğinden vazgeçtiği anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısının temyizine hasren yapılan incelemede;

6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesindeki “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek...” şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, tebliğnamedeki “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kısmının çıkartılarak, hükmün bozulmasını isteyen görüşe ve mahkemenin kabul ve uygulamasına göre koşulları bulunmadığından sanık hakkında TCK'nın 37. maddesinin 2. fıkrasının uygulanması gerekçesiyle hükmün bozulmasını isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenler dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b-Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından suç konusu maddeden alınan şahit numunelerin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Bulundurulması bizzatihi suç teşkil eden uyuşturucu maddelerin TCK'nın 54/4. maddesi yerine, aynı Kanun'un 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK'nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu eksikliğin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1-TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

2-Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümde yer alan ''uyuşturucu eroin maddesi ile'' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak, TCK'nın 54/1. maddesi ibaresinden sonra gelmek üzere "uyuşturucu eroin maddesi ve Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı tarafından suç konusu maddeden alınan şahit numunelerinde TCK'nın 54/4. maddesi" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmolunan hapis cezasının süresi ile tutuklama tarihine göre, sanık müdafiinin sanığın salıverilmesine ilişkin isteğin reddine, oybirliği ile,

B-Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün incelenmesinde:

Oluş ve dosya kapsamına göre, suça konu uyuşturucu maddelerin bulunduğu bayan kol çantalarının sanık ... ile beraat eden çocuk sanık ... oturdukları koltuğun önünde bulunması, sanıklara ait otobüs biletlerinde gerçek isimleri yerine başka kişilere ait isimler adına bilet düzenlenmiş olması, sanığın çelişkili savunması ve savunmaların oluşa uygun olmaması karşısında sanık ... ile sanık ...'ın eylem ve irade birliği içinde atılı suçu işledikleri anlaşıldığından sanık ...'ın mahkûmiyeti yerine BERAATİNE karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 20.02.2017 tarihinde üyeler ... ve ...'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy Gerekçesi;

Sanık ... ve hakkındaki beraat hükmü temyiz edilmeyen yaşı küçük kardeşi Kader tüm aşamalarda, Hakkari’de öğretmenlik yapan kardeşleri ...’i ziyaret ederek yanında bir müddet kaldıktan sonra, ikametleri olan Mersin’e gitmek için Van otogarına geldiklerinde dayıları olan diğer sanık ... ile karşılaştıklarını,

...’nin Gaziantep’e gideceğini belirtip birlikte gidelim diyerek otobüs biletlerini aldığını ve yanında getirdiği bayan çantalarını oturdukları koltuğun önüne koymaları için kendilerine verince içinde ne olduğunu sorduklarında “... özel eşyalarım var ...” demesi üzerine çantaların içine bakmadıklarını ve çantalarda uyuşturucu madde olduğunu bilmediklerini, sanık ...’ninde ... ve ...’in çantalarda uyuşturucu olduğundan haberleri olmadığını beyan ettikleri, dosya kapsamından ...’ın okuma yazma bilmediği,

yaşı küçük ...’in ise Mersin Devlet Hastanesi’nin 18.09.2013 tarihli Psikiyatri Uzmanı Doktor tarafından düzenlenen raporuna göre davranışlarını yönlendirme yeteneğinin az geliştiğinin tespit edildiği belirlenmiştir.

20.07.2013 tarihli olay tutanağına göre, ...’ın otobüse binen görevlileri görünce tedirgin hal ve hareketler sergilediği, ayağa kalkarak hemen arkasındaki oturanlara baktığı, görevlilerle yüz yüze gelmemeye çalıştığı görülmesi üzerine oluşan şüphe nedeniyle kimlik ve bilet kontrolü yapıldığı, ...’nin otobüsten indirilmek istendiğinde görevlilere 17-18 numaralı koltukta oturan bayan şahıslara iki adet kol çantasını otobüse binerken verdiğini söylemesi üzerine, ... ve yaşı küçük ...’in çantalarla birlikte indirildiği;

tutanağı düzenleyen görevlilerden Mahkemece dinlenen ... “erkek sanıktaki tedirginlik açıkça belli oluyordu ancak bayanlar üzerinde açıkça görülen bir tedirginlik hali yoktu...”;... “... ilk kimlik tespiti sırasında erkek sanıkta panik açıktan belli idi ancak bayanlarda herhangi bir panik havası yoktu ...” şeklinde beyanda bulundukları anlaşılması karşısında; sanık ...’ın çantalar içinde uyuşturucu madde olduğunu bildiğine ilişkin varsayımdan öte bir delil ve tespit bulunmadığı,

... ve ....’in dosya içerisinde somutlaşan şahsi halleri de gözetildiğinde, dayı-yeğen arasındaki itimat duygusunun sanık ... aleyhine yorumlanamayacağı, sanığın savunması, beraat eden yaşı küçük kardeşi ...’in ve diğer sanık ...’nin beyanları gözetildiğinde, Ceza muhakemesinin en önemli ilkelerinden biri olan ve latince “İn dubio pro reo” olarak ifade edilen kuşkudan sanık yararlanır ilkesi uyarınca ...’ın ...’nin suçuna iştirak ya da yardımı şüpheye yer vermeyecek şekilde kesin olarak ispat edilemediğinden, ... hakkındaki beraat hükmünün aleyhe bozulmasına ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.