Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2016/1390 K.2016/2156

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... ... hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucunda 21.11.2007 günlü 2006/70 esas ve 2007/290 karar sayılı ilamı ile sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir. Hüküm sanık müdafii tarafından tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizce 14/09/2015 tarihinde 2015/680 esas ve 2015/3564 karar sayı ile sanık hakkındaki hükmün düzeltilerek onanmasına, itiraza konu olmayan iki sanık hakkında ise cezalandırılmalarına yeterli düzeyde delil bulunmadığı belirtilerek verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; sanığın suçunun sübutunda sorun olmadığını ancak diğer iki sanığın beraat etmesi halinde sanık ... ... açısından 765 sayılı kanun'un 403/7 maddesinin uygulanamayacağı dolayısıyla 765 sayılı Yasa'nın 5237 sayılı Yasaya göre sanığın daha lehine olacağının kabulü ile sanığa 5237 sayılı Yasa uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün bozulması istenmiştir,

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ

Dairemizin itiraza konu olan kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirildiğinde, itiraza konu olmayan ve beraat etmeleri gerektiği gerekçesiyle haklarında verilmiş olan mahkumiyet hükümleri bozulan sanıkların cezalandırılamayacakları gözönüne alındığında sanığın eylemi bireysel olarak işlediğinin kabulü gerekmesi karşısında sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın 403/7 maddesinin uygulanamayacağı, 765 sayılı TCK'nın uyuşturucu madde ticareti suçunu düzenleyen 403/5 maddesinde öngörülen temel cezanın aynı suçu düzenleyen 5237 sayılı TCK'nın 188/3 maddesinde belirtilen ceza miktarına göre sanığın lehine olduğu,

5237 sayılı TCK'nın 7/2 maddesi uyarınca sanık hakkında 765 sayılı TCK'nın uygulanması gerektiği anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle; 1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne, 2- Dairemizin 14/09/2015 tarih 2015/680 esas ve 2015/3564 karar sayılı düzetilerek onama kararının KALDIRILMASINA, 3- Sanık hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21/11/2007 tarih, 2006/70 esas ve 2007/290 karar sayılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

(1)- Sanığın, hakkında verilen mahkumiyet kararları Dairemizce 14/09/2015 tarihinde 2015/680 esas ve 2015/3564 karar ile beraat kararı verilmesi gerektiği belirtilerek bozulan diğer sanıklar İsmet ve Zeki ile teşekkül oluşturarak uyuşturucu madde ticareti yaptığı kabul edilip lehe değerlendirme yapılarak 5237 sayılı TCK'nın 188/3 . maddesi ile hüküm kurulmuş ise de, diğer sanıklar hakkındaki anılan bozma gerekçesi dikkate alındığında olayda teşekkülden söz edilemeyeceğinden;

sanık ... hakkında bireysel uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 765 sayılı Kanun hükümleri ile 5237 sayılı Kanun hükümleri ayrı ayrı uygulanarak karşılaştırma ve somutlaştırma yapılarak lehe Kanun değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, teşekkülün varlığı kabul edilerek, 5237 sayılı TCK hükümlerine göre hüküm kurulması,

(2)-Adli para cezasının, 5083 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile hükümden sonra 01.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulu'nun 04.04.2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

(3)-5237 sayılı TCK'nın 5 ve 53. maddeleri ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 1. maddesi hükmü gereğince sanık ... hakkında 2918 sayılı Kanun'un 119. maddesinin uygulanmasına olanak bulunmaması,

(4)-Jandarma Genel Komutanlığı Van Bölge Kriminal Laboratuvarları Şube Müdürlüğü'nce suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

(5)- Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının Resmi Gazete'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.