Yargıtay 20. Ceza Dairesi E.2016/1630 K.2019/4538

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Şüpheli hakkında “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, 10.12.2014 tarihli ve 2014/102857 soruşturma, 2014/3098 sayılı karar ile.

5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği,

kararın şüpheliye 17/12/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve kesinleştiği, denetimli serbestlik tarafından düzenlenen bilgilendirme formunu elden tebliğ almasına rağmen 12.05.2015 tarihli randevuya katılmayan sanığın 13.06.2015 tarihli tebligat ile uyarıldığı, süresinde müracaat etmemesi nedeniyle dosyasının kapatılarak Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiğinin anlaşılması karşısında;

1-TCK'nın 191/4-a maddesindeki ısrar şartının gerçekleşmesi için en az iki haklı, yasal, geçerli tebligatın ve ihtaratın yapılması gerektiği halde randevuya gelmeyen sanığa yeniden ihtarat içeren tebligat yapılmadan ısrar şartının gerçekleştiğinin kabul edilmesi,

2-TCK'nın 191/5 maddesi gereğince erteleme süresi zarfında uyuşturucu madde kullanılması soruşturma konusu yapılamayacağından sanığın 12.08.2015 tarihli eyleminin ihlal kabul edilmesinin gerektiği gözetilmeden hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3-Hükümden önce 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,